Nieuw(s) op de  Gwensigor's Website

 

 

 

05-09-2010

Het is weer heeeerlijk herfst. Nieuwe foto's op de photoglallery

 

 

30-08-2010

gisteren een klein feestje ;-))

Forrest werd Beste van het Ras op de show in Rotterdam!

 

12-08-2010

Nieuwe Sheltie in de Spotlight

Nieuwe foto op de photogallery

 

01-08-2010

Vandaag weer naar Bremen geweest, nu naar de CAC show.

Het was een beetje stuivertje verwisselen, want vandaag werd Forrest 2U.

En zo zien we maar, bijna allemaal dezelfde honden en twee verschillende uitslagen.

It's all in the game ;-)))))

 

31-07-2010

Wat heerlijk dat Forrest ook in de Open klasse z'n mannetje kan staan!

Vandaag in Bremen in Open Klasse (7 reuen) 1U VDH CAC en Club CAC

Helaas moest hij het tegen de kampioensreuen afleggen voor het CACIB, maar ach...hij is nog jong ;-)

 

29-07-2010

Nieuwe foto's op de photogallery

 

28-07-2010

HOERA...!!  Ik ben weer on line. Ik heb in principe niet te klagen over mijn KPN verbinding hoor, maar oh oh als er wat mis gaat! Dan ben je maar mooi de klos. Vandaag is dan eindelijk m'n modem gekomen en binnen 10 minuutjes stroomde m'n mailbox vol.

Ik heb de afgelopen tijd echter niet stil gezeten en een wat dingetjes vernieuwd c.q. veranderd op de site.

Zo is er een compleet nieuwe puppy gallery gekomen. Echt leuk. Ik heb ook een groot aantal ouwe foto's opgezocht van pups die geboren zijn van voor het digitale tijdperk. Kijk maar even.... ;-)))

De aanzien van m'n Algemene onderwerpen gedeelte is ook veranderd. Voor de verandering een lichtere achtergrond.

In navolging van "Klaagzang van een dekreu" heb ik ook nu "Klaagzang van een dekreu eigenaar" gemaakt. Je vindt hem onder "Algemene onderwerpen".

Photogallery is al oud nieuws, ik zal snel met een nieuwe komen........

 

 

27-06-2010

Na 4 leuke, maar vermoeiende dagen ben ik gisteren terug gekomen uit Denemarken waar ik was voor de Wereld Honden tentoonstelling 2010.

Foto's staan al op Facebook, maar als je ze daar niet kunt zien, dan komen ze snel ook hier op de site. Even geduld..... ;-)))

Resultaten van onze knullen:

Gwensigor's Hey I'm a Major Too:  Veteranen klasse:  2e uitmuntend

South'n Whites I'm Your Man:  Open klasse, uitmuntend

Gwensigor's Now or Never (van Monica):  Open klasse, Zeer Goed.

 

 

13-05-2010

Joe Kat show 2010

South'n Whites I'm Your Man:  1U Tussenklasse

Gwensigor's Hey I'm A Major Too: 1U Veteraan reuen  en Beste Veteraan bij de Shelties

Gwensigor's Didjiridu: 1U Veteraan teven

Later:

Major en Didji samen BESTE KOPPEL en Major BESTE VETERAAN in SHOW!

(foto's komen nog!)

 

Keurverslag van Major: Uitmunderde reu van bijna 10 jaar oud in een geweldige vacht- en spierconditie. Mooi hoofd. Goed gebit. Prima oor, maar iets grijs aan de snuit. Goede bouw. Prachtige vacht. Goede staart. Nog een onvoorstelbaar krachtig gangwerk voor de leeftijd.

Keurverslag van Didji: 12,5 jaar in een puike conditie. Mooi hoofd, goed oog, oor en gebit. Het gebit toont geen greintje aanslag! Goede bouw, mooi lichaam. Prima bone. Mooi vacht en wat korte staart. Soepele gangen. Een voorbeeld voor de jongere honden.

Wat heerlijk om zo lang met je honden de ring in de kunnen!!! Ik ben super trots op moeder en zoon!!!

Was dus weer een geweldig dag. ;-))))

 

25-04-2010

Ik heb ook een nieuwe "aanwinst": Yankie. Een Amerikaanse type heer met de nodige gezondheidsproblemen. Met de tijd zal ik voor hem een pagina maken. Wil je meer weten over Yankie, ga dan naar www.sheltierescue.nl  en kijk dan naar Randy die in de adoptie zit. Ik heb z'n naam inmiddels dus veranderd in Yankie ;-))))

 

24-04-2010

Behalve een lekker kleurtje, vandaag op de show in Lingen ook met Forrest z'n eerste "grote CAC" gehaald voor z'n VHD titel.

Totale uitslag voor vandaag was:  Tussenklasse, 1U VDH-CAC en later reserve beste reu dus het Res.CACIB

 

05-04-2010

Vandaag show in Leeuwarden. Forrest in de tussenklasse en hij behaalde vandaag 1U en later kreeg hij het Res. CACIB.

 

26-03-2010

 

 

Gisteren heb ik Keetje laten inslapen.

Haar leverfalen werd veroorzaakt door kanker en dat zaait op een gegeven moment enorm uit, vooral naar de botten. Keet begon al een poosje terug pijn te krijgen met lopen (haar voorpoten zette ze verkeerd neer en ze leken wel krom te worden) en een paar dagen terug kon ze onze wandeling niet meer aan. Ik besloot een karretje te maken voor haar zodat ze toch mee zou kunnen.

Afgelopen weekend zagen vrienden haar weer voor het eerst sinds een paar weken en ik zag dat ze schrokken van haar. Ze zeiden het niet in zoveel woorden, maar ik zag het aan hun reactie en uitdrukking. Hoe lief en vertederend Keet ook was, toch zag je dat ze heel erg ziek was. Haar karakter en opgewektheid verdoezelden dat (voor mij), maar buitenstaanders zagen het wel.

 Toen ze gisteren ineens echt heel slecht ging lopen en ik haar zelfs van achteruit de tuin terug moest dragen ging er bij mij een knop om. Het leek of plotseling al haar verschijnselen zichtbaar werden voor me en haar zo ziek zien maakte me zo intens verdrietig. Haar gewaggel en vermoeide indruk waren ineens niet meer "vertederend" maar hartverscheurend.

 Evenwichtsproblemen, pijn met lopen, huid problemen, wondjes op haar tandvlees, uitvallende tanden, mager, dikke harde buik, ogen doorlopend nat…..ze had alle verschijnselen van scheurbuik en een chronisch gebrek aan energie.

Ik kon het zo niet langer laten door gaan, wat deed ik dit meisje aan !!!???

 Direct m'n DA gebeld en ik kon met een uurtje komen. Hij heeft haar uitgebreid bekeken en bleef haar een “klein wondertje” noemen. Dat ze het nog zo lang heeft volgehouden! Hij prees me voor de geweldige zorg en vond het verwonderlijk dat ik haar ondanks alle narigheid toch nog zo lang in goeie conditie heb gehouden. Tja……Verkade koekjes en goeie shampoo doen wonderen ;-))))

Maar onder dat mooie vachtje zat een doodziek lichaam en dat gewicht was meer vocht in haar buik, want ze was broodmager. Ze had ook niet zoveel spierweefsel meer. Had ik haar die koekjes niet gegeven, dan was ze ondanks haar dubbele vleesmaaltijden per dag  verhongerd. De koekjes hielden haar op de been, maar ja....ondertussen hongerde toch haar lichaam uit. Ze leefde hoofdzakelijk van koolhydraten, dus geen wonder dat het lichaam na ruim 3 maanden (!!) dan tekort komt!!!!!

 Ik ben niet te laat, maar ik was ook absoluut niet te vroeg met m’n beslissing. M'n DA vond m’n timing perfect. Het was mooi zo. Ze heeft tot het laatste moment toch nog van kleine dingen kunnen genieten (heb haar eergisteren nog meegenomen op de maaimachine ;-)

 Ze is rustig ingeslapen gisteren en daarna is ze weer mee naar huis gekomen om de groep afscheid te laten nemen. ‘s Middags heb ik haar naar het crematorium in Smilde gebracht en voor haar een mooie urn met vlinders en roze bloemknopjes uitgezocht. Lief en bescheiden….precies zoals Keetje was.

 

     

 

        

Dag lieve Keetje, ik had zo graag meer voor je willen doen, maar het leven moet wel "hondwaardig" voor je blijven !!

 

 

10-03-2010

Weer nieuwe foto's op de photogallery

 

07-03-2010

Gisteren weer heerlijk een dagje showen met Monica. Op naar Groningen! Zij met Pharas in Veteranen klasse en ik met m'n 20 maanden oude piemel Forrest in Tussen klasse. Totaal geen verwachtingen, gewoon gezellig een dagje uit. Waren we weer aan toe.

Er waren 33 Shelties, keurmeester was Dhr. E. Wieldraaijer

Tot mijn grote verrassing mocht Forrest naar huis met het CAC/CACIB (dus beste reu) en werd hij ook Beste van het ras !!!!

Eigenlijk heeft Forrest nu voor z'n Nederlands kampioenschaps titel voldoende punten gehaald (4 3/4), maar ja....hij is nog te jong! Pas als hij 27 maanden is kan hij de titel toegekend krijgen. Maar ach....waarom wachten, het is heerlijk om deze knul te showen ;-))))

 

Weer een mooie beker voor bij z'n collectie ;-)))))

Pharas kreeg 1U in de veteranen klasse en heeft hiermee zijn eerste puntje binnen voor z'n veteranen titel ;-)))

Dus gingen we moe, maar voldaan weer huiswaarts !!!!

 

 

23-02-2010

Door al het vervelende nieuws over Norman ben ik vergeten een update te geven over Keetje. Ze is inmiddels 700 gram aangekomen! Ik had haar afgelopen week mee naar de DA, gewoon om haar even te laten zien en hij keek vol verbazing naar dit kleine wonder! Het gele in haar ogen en oren is bijna weg getrokken en dat is totaal in tegenstelling tot wat de bloedwaardes vertellen. Je ziet de gevolgen van haar leverprobleem wel aan haar huid en ze begint haar tanden te verliezen. Dat zal door een tekort aan vitamine C komen, die de hond uiteraard zelf maakt in de lever. Vitamine C erbij geven heeft geen nut, dat piest ze toch weer gewoon uit. Zo zie je ook de conditie van haar huid achteruit gaan, ook dit zal door een gebrek aan vitamines en vooral eiwitten en vetten zijn. Al met al wellicht zorgelijk, maar zolang Keetje er geen last van heeft blijft ze nog lekker bij me. Ze is nu dagelijks vrolijk en er weer helemaal bij. Ik heb met m'n DA afgesproken om over een maandje weer bloed te prikken. Zo houden we dan bij wat er in haar lijfje gaande is. Een speciaal voer is er niet echt, dus gewoon doorgaan zoals ik nu doe: lekker flink vlees eten (ook al verteert ze er misschien helemaal niets van, ze heeft toch honger) en haar Verkade koekjes, want ik heb al ontdekt dat als ik die niet geef ze op haar benen loopt te zwalken; te kort aan energie.

Ik vind het heel lief dat mensen vragen naar Keetje, dus bij deze een update over hoe het met haar gaat.  Ze is een taaie !!!!

 

 

 

19-02-2010

 

Foto's, gemaakt op 17-02-2010

Norman na zijn overlijden weer mee naar huis.

De groep neemt afscheid

En ik neem afscheid, op het crematorium in Smilde.

 

Ik wil iedereen bedanken die op Norman's overlijden reageert. Zij die net zoveel van hun hond (of kat) houden snappen dit verdriet.

Mijn verdriet deel ik enorm met Monica:  onze drieling (Norman, Nigel en Sibil) is niet meer compleet. Geen fokkerijklasse dit jaar meer in Hoogeveen! Wat hadden we een lol als we met onze jongens naar de shows gingen. Norman ging dan helemaal uit z'n dak als hij Nigel weer zag.  We hadden alweer plannen om te gaan showen, maar helaas.......

Als Nigel en Nordin hier waren, was het altijd dikke pret, eindelijk weer eens wat anders dan die stomme sables!

(Nordin, Nigel, Norman en Sibil, duidelijk familie van elkaar........altijd zochten ze elkaar op)

 

Maar behalve het showen mis ik gewoon Norman, als heerlijk, lieve, zachte en onnozele jongen. Z'n heeeeerlijke voeten (geur), z'n gesnurk en geknor, z'n aanhankelijkheid en vooral z'n vrolijkheid. Hoe hij altijd moest komen "vertellen" wat er gaande was. Hoe hij meestal de wedstrijd "wie zit er het eerst bij vrouwtje op de bank" won en als hij het een keertje niet won, dan wrong hij z'n billen er wel tussen.

Ik heb al heel wat hondjes zien komen en weer zien gaan, maar dit verlies hakt er in als een bijl............

 

 

17-02-2010

 

Vanmorgen is op de operatietafel mijn aller liefste “zwarte piemel” Norman overleden…. ik heb in tijden niet meer zo gehuild. Wat doet dit pijn!

 Hij bleek al vergevorderd kanker te hebben aan de alvleesklier, maar ook de maag en de bovenste deel van de dunne darm was al helemaal hard en afgesloten.

 Mijn enige troost is dat Norman slechts een kleine 12 dagen voor zijn overlijden “ziek” is geweest. Hij was alleen maar gestopt met eten, dus dachten we aan een onschuldige infectie, want hij bleef vrolijk en vertoonde totaal geen tekenen van pijn of ongemak. Toen de antibiotica niet aansloeg en Norman ineens sterk begon af te vallen leek het verstandig eens een kijkje te gaan nemen. Al gauw werd het probleem duidelijk. Ik ben tijdens de operatie er bij geroepen en ter plekke was de beslissing niet moeilijk: Norman mag niet meer wakker worden.

 Ik heb hem nu hier thuis en ga hem laten cremeren. Helaas is de grond te hard om hem te begraven.

 Voor het eerst sinds 1992 heb ik geen driekleur Sheltie meer…….m’n groep is nu echt incompleet. Maar bovenal: ik ben m’n allerliefste Normannetje kwijt en dat is even behoorlijk zwaar voor me.

 Dag lieve Norman…….

 

 

 

Terug naar de index