Didji 2004

Zal het nu eindelijk lukken..???  Omdat alles de vorige keer mis ging, mag Didji voor een gratis dekking terug naar haar loverboy in Duitsland. Dit keer wordt ze gewoon één keer gedekt. Ik laat voor alle zekerheid weer eens progesteron bepalen om exact de juiste datum te prikken; ze wordt op de 13e dag met succes gedekt.

Didji houdt wederom haar zwangerschap tot het laatste moment geheim. Pas rond de 6e week vermoed ik dat ze zwanger is. Ze is dit keer uitgehongerd en dus krijgt ze meer eten. Totdat ze echt te dik wordt, dan ga ik weer minderen.

Ze heeft niet veel pups, ik vermoed maar 2, dus ze hoeft echt niet zoveel te eten.

Ze is uitgeteld op 8 mei.

Op 4 mei laat Didji een heel spoor van donker uitvloeisel achter op de vloer. Volgens de dierenarts waarschijnlijk vocht wat achter is gebleven in de Cervix. Didji eet met tegenzin en is bijzonder afwezig af en toe en loopt continu achter mee aan. Dit is niks voor Didji.

6 Mei: omdat zich wederom niets normaal voordoet besluit ik meteen maar in te grijpen. Ik voel nog wel leven in Didji's buik, maar dit is minimaal. Didji wordt middels een keizersnede om 14.30 uur van haar pups verlost. Het zijn er twee: een klein teefje van 144 gram die al helemaal geel ziet en het duidelijk moeilijk heeft en een gezonde, dikke reu van 236 gram. Beide pups zijn bijzonder rustig en Didji komt goed bij uit haar Methadon roesje. Onderweg naar huis heeft ze geen belangstelling voor haar pups en eenmaal thuis blijft ze erg apatisch. Het reutje heeft nog niets gedronken, maar slaapt rustig. Het kleine teefje gilt haar longen uit haar lijfje, maar Didji loopt telkens weg. Ik blijf bij haar in de buurt, maar als ik 's avond even naar de wc ga en wat te drinken ga halen slaat ze toe: als ik terug kom heeft ze het teefje doodgebeten.

Didji blijft apatisch en wil niets van haar kleine man weten. Als ik uiteindelijk doodmoe naar bed ga, leg ik hem in m'n hals om hem warm te houden. Hij slaapt rustig, ik minder. Midden in de nacht maakt Didji me wakker: ze wil haar pup. Ze komt bij me op bed liggen en de kleine vent begint gulzig te drinken. Vanaf dit moment zijn moeder en zoon onafscheidelijk ;-)

Dit kleine manneke bleef dus alleen over en vandaar dat hij Solo heet: Only the Lonely, officieel.

Hij wordt een flinke knaap. Met zijn 6 maanden is hij nu al 42 cm. Dat wordt dus geen shows lopen...!!!  ;-D

En zo komt het dat ik van Didji geen dochter heb. Eerste nestje: teefje van de trap gevallen, tweede nestje: teefje dood geboren, derde nestje: beide pups dood en vierde nestje: teefje doodgebeten.

Didji heeft dus 7 zonen, net als vader Abraham ;-)

Gelukkig heeft Didji hele mooie zoons gegeven en via hen hoop ik nu een leuke kleindochter van Didji te krijgen of misschien zelfs een mooie achterkleindochter ;-)