Fiona 1999

Fiona vindt dekken drie keer niks. Toch wordt ze drie keer gedekt met drie goeie koppelingen.

Omdat Fiona zo'n klein opdondertje is, is haar zwangerschap gauw zichtbaar. Ze wordt snel zwaar en rond. Haar vulva is vies en omdat ze er al snel zelf niet meer bij kan moet ik haar regelmatig schoon maken.

Ze verliest heel veel slijm en omdat ze zo laag bij de grond plast wordt haar vulva smerig en raakt ietsje ontstoken. Ik maak het regelmatig schoon en smeer het in met vaseline.

Uitgaande van de 1e dekdatum, begint op de 64e dag voor Fiona de bevalling.

20.00	eerste perswee
20.10	1e pup, teef, 82 gram. Stuitligging en komt moeilijk ter wereld. Nageboorte komt meteen mee, maar de pup lijkt dood. Fiona stoot het af. Afgeslagen, uitgezogen, wisselbaden, wrijven, niets helpt; na wat gerochel is het stil. Ik leg het apart onder een handdoekje op tafel.
20.15	2e pup, teef, 102 gram. Snuit eerst en Fiona reageert nu wel goed op haar pup en begint het flink te poetsen
21.00	nageboorte
21.25	3e pup, teef, 158 gram, stuitligging + nageboorte
21.40	4e pup, reu, 142 gram, stuitligging + nageboorte
22.20	5e pup, reu, 110 gram. Deze geboorte niet gezien; het was daar ineens...!!!!  Ik had geen pups meer verwacht en was al aan het opruimen. Wel gezien dat Fiona de nageboorte op at.

 

      

 

Tussendoor bleek dat eerste pupje toch te leven: de handdoek bewoog. Weer fanatiek begonnen met wrijven, kloppen en beademen. DA gebeld: pups reageren ook zo na een keizersnede, door gaan en niet opgeven! Aldus gedaan en de pup goed warm gemaakt. Rond 21.30 uur komt het pupje tot leven en geef ik het aan Fiona. Nu reageert ze wél op het pupje en begint het te poetsen.

Na hun geboorte hebben alle pups moeite met het vinden van melk. Ik ga ze proberen aan te leggen, maar dit helpt niet. Ik geef ze een likje nutridrops voor de broodnodige energie. Fiona verzorgt ze in ieder geval goed.

Naar bed.

De volgende morgen zijn alle pups toch aan het drinken geslagen, behalve dat 1e pupje. Ik pak haar op en voel een rare holte, daar waar het borstbeen zou moeten zitten. De DA gebeld: kom maar even langs met haar. Toen ze werd onderzocht constateerde de DA dat ze geen borstbeen had: een aangeboren afwijking dus. In leven houden? Nee. Zonder borstbeen zijn de vitale organen niet goed beschermd en dat kan niet. We laten het pupje inslapen.

Alle vier deze pups zijn uiteindelijk tussen de 34 en 37 cm groot geworden. Geen extreme verschillen dus.

Dit was Fiona's eerste en tevens laatste nestje. Ze liet zich al behoorlijk moeilijk dekken en ondanks het feit dat ze soepel is bevallen en prima voor haar pups zorgde, wilde ze zich absoluut niet een tweede keer laten dekken. Vraag me niet waarom, maar als een teef tegenwoordig "nee" zegt dan accepteer ik dat. Einde verhaal. Gelukkig wil Fiona haar dochter zich wél laten dekken en heeft zelfs al 2 nestje gehad en heeft Fiona ook een zoon die prima kon dekken en daar heb ik nu mijn Penny van.

Fiona is een klein ondondertje en dat geeft ze ook door. Had ik eerst problemen met te grote Shelties, nu moet ik oppassen voor de ondermaatjes!!!