Knik- en Haak Staarten

 

Een klein onderwerpje, want er valt niet zoveel over te vertellen, maar toch een erfelijke afwijking in veel rassen en dus ook de Sheltie.

Een knikstaart is een staart met een voelbare, scherpe knik, vaak dicht bij de punt, die er meestal voor zorgt dat het laatste deel van de staart naar beneden of naar boven wijst. Soms heeft een pup echter deze knik aan het begin van de staart en klemt de staart, als hij naar beneden knikt,  zo dicht tegen de anus dat het voor de pup een probleem wordt zijn ontlasting kwijt te raken. De fokker is dan veelal genoodzaakt deze staart te laten verwijderen door de dierenarts. In zo'n geval hebben we te maken met een "medische indicatie" om een staart te couperen.

Een haakstaart is een staart waarvan het laatste deel zijwaarts afbuigt. Ook hier zien we wel eens verschillen in en zit de "haak" meer aan het begin of helemaal aan het eind van de staart.

Zowel de knik- als de haakstaart is dus een erfelijke fout in de aanleg van het centrale zenuwstelsel. Kijken we naar de ontwikkeling van een embyo dan zien we dat het centrale zenuwstelsel (hersenen en ruggemerg) zich als eersten ontwikkelen en later uitgroeien tot kop, ruggegraat en staart.

Een knik- of haakstaart ontstaat dus niet omdat de staart toevallig tussen een deur heeft gezeten of omdat iemand erop heeft gestaan!

Het is onverantwoord met een hond te fokken die een knik- of haak-staart heeft. Deze afwijking is duidelijk erfelijk (vaak komen er meerdere pups met deze afwijking voor binnen één nestje) en gezien het een fout in de aanleg is van het centrale zenuwstelsel is het ook niet ondenkbaar dat mocht je toevallig twee ouderdieren hebben met dezelfde afwijking, hun nakomelingen hetzelfde zullen hebben of  wellicht een veel ernstiger afwijking: te denken aan open ruggen e.d.

Tijdens de periode dat bij sommige rassen de staarten mochten worden gecoupeerd zijn veel knik- en haak-staarten eraf gehaald en was het aan de eerlijkheid van de fokkers om deze erfelijke afwijking boven tafel te krijgen.