Arme Nordi, het zit hem niet mee. Hij heeft al ernstige artrose aan zijn beide ellebogen en nu heeft hij afgeknapte banden in z'n linker hak.

In tegenstelling tot de mens loopt een hond op zijn tenen en is zijn "enkel" (ook wel hak genoemd) een min of meer stijf gewricht. De enkel is een vrij gecompliceerd gewricht dat bestaat uit vele verschillende botjes (o.a. voetwortelbeentjes) die met elkaar verbonden worden door gewrichtjes. Na de enkel komen de lange middenvoetsbeentjes en daarna komen de teenkootjes. Bij de hond raakt nu pas de voet de grond. Bij de enkel bevinden zich aan de binnen en buiten kant een setje bandje die het geheel op z'n plek houden en zorgen voor een bepaalde spanning zodat in geval van actie het gehele klaar is voor gebruik. 

Shelties hebben de neiging om ergens lekker rustig te liggen en dan ineens super snel in de benen te komen. Dit vereist nogal wat van al die banden in het enkelgewricht. Spieren en pezen trekken flink aan de botjes en al die klappen worden opgevangen door de bandjes om de gewrichten.

Nu is bij orthopeden in de dierengeneeskunde bekend dat vooral bij Collies en Shelties die bandjes ter hoogte van de voetwortelbeentjes sneller dan bij andere rassen de neiging hebben kapot te knappen. Dit is min of meer in de aanleg aanwezig. Vooral de Shelties met dunne pootjes (weinig bone) lopen een groter risico dit probleem te ontwikkelen. Stukje voor stukje slijt er een stukje van de banden af en dan ineens is daar die ene sprong en pang.....de boel is kapot. Het gewricht is niet meer op spanning en vanaf de hak hangt het pootje er maar slapjes bij. Er zit ook een flinke deuk in de "holte" van het enkelgewricht, wat meteen aangeeft dat daar de spanning van de buig en strek pees van de voet weg is. Hierdoor kan de hond z'n tenen niet meer plat op de grond zetten en krijgt hij een "spitsvoet". 

Ik heb me rot gezocht, maar er is blijkbaar geen officiële benaming voor dit probleem dus noem ik hem maar even een "Hak-banden probleem".  Dus de banden van de voetwortelbeentjes zijn afgeknapt, een euvel dat volgens de specialisten van de Tweede Lijn in Wilhelminaoord een bekend verschijnsel is bij o.a. de Sheltie.

De behandeling:

Operatie:

Het kan geopereerd worden. Dit is een hele ingreep en kost een lieve duit (rond de 1700 euro!). De chirurg legt het gewricht bloot, slijpt al het kraakbeen tussen de voetwortelbeentjes weg, haalt vervolgens beenmerg uit b.v. de dijbeen en stopt dit in de ontstane ruimte in de gewrichtjes. Dit beenmerg gaat dan bot maken, waardoor de zaak aan elkaar groeit. Om er voor te zorgen dat het geheel een aantal maanden bewegingloos is, wordt er een stalen plaat in een hoek over het hele enkelgewicht geplaatst, vanaf halverwege de voet tot een stukje over het onderbeen. Zo kan alles rustig genezen, hard en stijf worden. De hond kan na een paar dagen alweer goed lopen en na een paar maanden kan de stalen plaat er weer uit. Het gewricht is stijf en de hond kan er weer op lopen.

Nadeel:  2 operaties nodig en groot risico voor complicaties. Er zit weinig ruimte tussen het bot en de huid voor de stalen plaat en dit kan slechte wondgenezing veroorzaken, infecties en zelfs afstoting van het staal.

Brace:

Omdat Nordi al een dubbele elleboog probleem heeft en het risico zeer groot is dat zijn andere hak binnen afzienbare tijd hetzelfde probleem zal gaan krijgen wilde ik liever een snellere en minder ingrijpende oplossing. Een brace b.v.? Nou, dat bleek gelukkig ook mogelijk te zijn. In Arnhem zit een firma dat zich heeft gespecialiseerd in het maken van allerlei hulpmiddelen voor dieren (in dit geval paarden, katten en honden). Hieronder een link naar de website:

http://dierenorthopedie.hodes.eu/

Woensdag 06-10-2010 gaat we daar naar toe................

Volgende pagina.........