Oren en gebit

 

Op een Sheltiehoofd horen keurig, tippend oortjes te staan. Helaas..... die oren weten wat! Vele halsbrekende toeren, truckjes en stellages worden uit de kast gehaalt om die oren correct te krijgen. Vaak lukt dit niet en moeten we accepteren dat onze hondjes de oren hebben die ze van moedertje natuur  hebben gekregen. Ervaring heeft ons inmiddels wel geleerd dat de stand van de oren in de meeste gevallen echt puur een kwestie van erfelijkheid is. Fokken met correcte oren, levert veelal ook correcte oren op!

Correcte oren

te laag aangezette oren	naar de zijkant tippende oren	hangoren	wijd staande oren

vleesmuis oren	prik oren

Als een Sheltie zich op z'n gemak voelt, draagt hij z'n oortjes naar achteren. Als je in de showring het gangwerk van je hond laat zien, zal hij veelal zijn oortjes zo houden. Dat is prima. Maar zodra hij weer alert moet staan, moeten die oortjes getoond worden.

Gebit

Hierover kunnen we kort en krachtig zijn. Een Sheltie hoort een compleet en scharend gebit te hebben. (tekening links)

In het midden zie je een "overbijt": boventanden komen te ver voor de ondertanden uit.

Rechts zie je een "ondervoorbijt" (centenbakkie); de boventanden staan achter de ondertanden.

 

Soms zien we dat een gebit half overbijt en half ondervoorbijt is. Dit noemen we een "kruisgebit".

Soms zien we dat boven en ondertanden op elkaar komen. Dit noemen we een "tanggebit".

Vaak zien we ontbrekende elementen, met name een kies wil wel eens ontbreken.

Soms zien we hoektanden die niet de correcte kant op staan, maar naar buiten wijzen of recht naar voren. Dit zijn scheve hoektanden, of "mesioversie".