Bell Flower Flora Donja

*Floortje*

Geboren: 25-02-1997

Fokker:  Swannie Kuipers (overleden)

Na het overlijden van Swannie kreeg ik in 2001 het zogenaamde "fokkersploegje". Dit waren Floortje, haar dochters Ieke en Maaren, zoon Themba en zijn dochter Amber. 5 stuks en alle 5 nauwelijks te benaderen! Themba viel nog wel mee, maar de 4 teefjes waren nagenoeg niet gesocialiseerd, laat staan opgevoed. Daar had Swannie geen tijd voor gehad de laatste jaren van haar leven. Voor mij bleek dit toch een tikkie teveel van het goeie, dus heb ik Themba laten gaan naar de eigenaar van zijn vader, is Amber naar een startende fokker gegaan en zijn Ieke en Maaren (later Voske) naar 2 vriendinnen van me gegaan en hield ik het "ergste geval" zelf: Floortje. Hopend te samen de Bell Flower fokkerij in stand te houden.

Floor had dus al 2 nestjes gehad en die waren geweldig geweest! Ik hoopte ook nog wat leuks van Floor te krijgen, maar helaas: mijn keuze in reuen was niet geslaagd. Allemaal leuke huishondjes, maar niets geschikts om mee te fokken. Dan maar hopen op iets moois van de beide dochters! Uiteindelijk heb ik wat gekregen, maar dat werd een achter kleinzoon: Forrest. En zo kwamen Bell Flower en Gwensigor's, via een omweg, samen en eerlijk is eerlijk: het resultaat is alles behalve slecht te noemen !!!

Na Floor haar 4e en laatste nestje heb ik haar laten steriliseren en sindsdien is ze gewoon hier in mijn roedeltje gebleven. Langzaamaan heb ik haar weten wat vrijer te maken, is ze ook zindelijk geworden (behalve 's nachts), ben ik haar gaan meenemen op wandelingen , heb haar geleerd aan de lijn en los te lopen, heeft ze geleerd bij me te blijven, maar ik moet altijd oppassen, want Floor is overal bang voor. Bij het minst of geringste neemt ze de benen. Gelukkig heeft ze na een aantal jaar toch door gekregen dat ze bij mij heus het veiligst is en als ik onderweg in het bos ergens Floor kwijt ben, dan hoef ik veelal niet ver te zoeken: ze loopt altijd op m'n hakken.

Floor is een hele zachte, lieve teef. Ze was een geweldig moedertje voor haar pups (die ik de eerste dagen dus echt niet mocht aanraken !!) en deed altijd alles zwijgend: ook bevallen. Eigenlijk is Floor een heel stil meisje en toch kan ze enorm blaffen als ze meent dat daar noodzaak toe is.

Inmiddels gaat madam de 13 halen en ze is nu echt doof. Ze hoort nog wel als ik in m'n handen klap, maar m'n stem hoort ze niet meer. Zien doet ze ook niet zo best meer en ik verdenk haar ook van enigzins dementie, want ze kan soms ineens de weg kwijt zijn en dan herkent ze mij of de andere hondjes niet meer. Met heel veel gebaren weet ik haar weer deze wereld in te krijgen.

Floor heeft één enorm min-punt: ze vreet poep dat het een lieve lust is! Een eigenschap die met geen mogelijkheid is af te leren. Enige wat ik kan doen is zo snel mogelijk alle poep uit de tuin ruimen, anders is Floor me voor geweest. En dat niet zindelijk zijn, tja...dat is wel eens vervelend. Ze kan niet (meer) in de bench slapen, dus mag zij de nacht doorbrengen in de woonkamer. Dit houdt wel in dat het eerste wat ik 's morgens moet doen is poep en pies ruimen. Nou ja, alles went.

Floortje is nog nooit in de showring geweest. Dat zou ze ook niet kunnen, daarvoor is ze te angstig. En dat is best wel jammer, want eerlijk, Floor is een prachtige teef ! Ze is geweldig gebouwd, heeft ook een geweldige borstpartij en loopt als de beste. Ze is wat gangwerk absoluut een halfzus van mijn Didjiridu! Die twee kunnen elkaar trouwens absoluut niet velen, vandaar dat ik indertijd voor de keuze stond: Floor of Didji herplaatsen. Tja....Floor is niet te herplaatsen, dus was de keuze, heel verdrietig, maar heel simpel.

Floor is nog hartstikke gezond, heeft nergens last van, behalve een heel slecht gebit. Toen ze bij me kwam was die al behoorlijk slecht en in de loop van de tijd heb ik de nodige tanden en kiezen moeten laten trekken. Maar ze eet prima, is eigenlijk nooit ziek en nog bijzonder vitaal !!!  Oprecht een ouwe taaie !!!