Lilly in de grote enge wereld.

*Lilly*

Geboren:  03-04-2009

voor de Sheltie Rescue bij mij in de adoptie gekomen: 29-10-2009

Fokker:  puppiefabriek!!

Dit is geen aanmoediging om pups te kopen van broodfokkers en handelaren, dit is een waarschuwing! Want hoe lief en aandoenlijk Lilly misschien lijkt op de foto's, ze is alles behalve geschikt voor een normaal huishonden leven binnen een gezin!!!!!!  Lilly is namelijk een angstbijter en dat komt omdat ze in de bron beschadigd is. Ze is niet alleen slecht  gesocialiseerd, ze is ook mishandelt.

Onze eerste kennismaking was een flinke knauw in m'n hand. En ik bedoel FLINK ! Ze beet door. Ik bloedde als een rund en in no time zwol m'n hand helemaal op. Het is pittig ontstoken geweest en ik ben daags na het bijten m'n tetanus injectie gaan halen. Direct maar de hele "kuur", dus 3 prikken verspreid over een half jaar.

Lilly is geboren bij de "beroemde" MP adverteerder in Lunteren. Maakt niet uit wat je zoekt, hij heeft het en als hij het niet op voorraad heeft, dan weet hij het wel voor je te vinden. Daar zijn pups gewoon pure handel. Binnen de Rescue zijn we zijn "fokproducten" inmiddels goed gaan leren kennen (velen zijn heel angstig) en we waarschuwen de mensen, maar ja......hij is zo lekker goedkoop en makkelijk en je hebt snel je pup in huis en dat willen velen graag. De echte fokkers doen zo moeilijk en zijn zo duur en je moet zo lang wachten en dan is de weg naar Lunteren gauw gevonden. Willen ze een rashond liefst om de hoek, voor zo'n goedkoop ding zonder papieren en gedoe rijden we wel een paar uurtjes!

Vlak over de grens in België zitten ook een paar van die fabrieken. Tot wel 500 honden zitten in grote hallen achter elkaar pups te produceren. Die krijg je niet te zien. Jij komt netjes in een "wachtruimte" of een keurig "speelveldje" en je puppie (veelal via het internet uitgezocht) wordt dan keurig voor je gehaald. Je krijgt "garantie", het beestje is "gezond verklaard door de eigen dierenarts" (ja, een vreemde dierenarts komt daar niet over de vloer!) en om het je nog makkelijker te maken is er een winkel waar je meteen alle toebehoren zoals een mand, riem en voer kunt kopen. Da's eens wat anders dan op zondag naar IKEA !!!!  En kun je niet komen, dan zijn ze zelfs bereid op een centraal punt in Nederland met je af te spreken, dan krijg je je pup zo uit de kofferbak van de auto. En omdat je niet de enige bent die z'n pup komt halen daar op die parkeerplaats is het ook nog eens een "gezellige happening".

Enfin.....zo kan ik nog wel een uur doormopperen, op de Sheltie Rescue site staat ook het nodige, dus nu even over Lilly.

Lilly is dus als handelswaar geboren in Lunteren, daarna naar een handelaar gegaan in Ermelo en van daar uit verkocht via MP aan een mevrouw die een leuk klein hondje zocht. Totaal geen kennis van Shelties, laat staan van een hondje als Lilly, dus dat ging hartstikke fout! Lilly gromde en hapte naar de kinderen, naar de andere 2 honden van het gezin en liet zich slechts door één persoon (de vrouw des huizes) oppakken. Lilly was niet zindelijk en kon niets. De andere twee honden (een border collie en een kruising Shi-Tsu) waren doodsbang voor haar!

Ten einde raad werd ik gebeld of ik vanuit m'n vrijwilligerswerk bij de Sheltie Rescue Lilly wilde komen ophalen. En zo maakte ik op 29 oktober 2009 kennis met Lilly. Toen ik Lilly van de mevrouw wilde overpakken (ze zat op haar arm) werd ik dus direct flink gebeten door die kleine. Dus mevrouw heeft Lilly toen zelf in de bench in m'n auto gezet. Ik had Forrest, Sibil en Keetje bij me, maar ook die werden direct door Lilly weggesnauwd, dus Lilly kreeg de bench voor zich alleen en de andere drie moesten los achterin mee terug naar huis.

Om een enorm lang verhaal kort te houden: met heeeeeel veel geduld (weken!) heb ik het voor elkaar gekregen dat ik nu bijna alles met Lilly kan en mag doen; behalve borstelen en kammen, daar moet ik nog een oplossing voor zien te verzinnen. Toch moet ik altijd op m'n hoede blijven. Onder geen beding wil ik Lilly pijn doen of haar bang maken. Als ik haar vertrouwen verlies ben ik haar kwijt. Als ik visite krijg wil iedereen direct dat "kleintje" aanhalen, maar ik waak er voor dat mensen (en vooral kinderen) haar gaan proberen te pakken, want heus: ZE BIJT !!!!

Gewoon hier in de groep is Lilly een lief en goed luisterend mini Sheltie. Ze is alleen wel een enorme keffer. Met haar 4 kilo is ze echter de grootste kattekop die ik ooit heb meegemaakt! Ze kan behoorlijk lelijk doen tegen haar vrouwelijke roedelgenoten, maar voor de reuen heeft ze enorm respect. Ze is STAPEL GEK op Forrest! Zie je Forrest, zie je Lilly. Die twee kunnen als puppen samen uren spelen. Vooral tikkertje is hun favoriete spel. Forrest is dan de prooi en Lilly jaagt er achter aan. Ieder aan een eind van een flos of plushbeest rondrennen........geweldig om te zien!!!!

Al vrij snel zag ik in dat het zoeken en vinden van een nieuw plekje voor Lilly geen makkelijke opgave zou worden. Ik had wel verschillende mensen die het aanvankelijk wilden, maar toen ze door kregen wat ze in huis zouden krijgen haakten ze toch af. Logisch, het is ook niet makkelijk om zo'n hondje te hebben. Voor mij wel, want hier zijn de omstandigheden gewoon ideaal. Ik hoef niet naar drukke uitlaatplaatsen, waar ik wandel komt geen sterveling en ze heeft een geweldig roedel waar ze zich veilig in waant.

Bovendien kreeg ik er zelf moeite mee Lilly weer te moeten herplaatsen. Dan zou ik haar hartje breken. Weer een periode van angst en wennen aan weer nieuwe, vreemde, enge mensen.........en vooral haar grote liefde Forrest kwijt raken? Nee hoor.......ik kan dat niet over m'n hart krijgen. Lilly moet maar hier blijven.

Lilly accepteert alleen mij als mens en alleen de roedel hier als eigen. Ze heeft minstens een paar dagen nodig om aan een vreemde hond te wennen. Ze is tegen zo'n vreemde hond extreem kattig en ziet hem als een indringer en als heel bedreigend. Als ik het in menselijke termen zou moeten omzetten zou ik zeggen dat Lilly bang is dat haar veilige wereldje wordt afgepakt door die vreemde. Ik hoop dat met de tijd Lilly door krijgt dat hoeveel hondjes hier ook komen, haar wereld van haar blijft. Want met al die adoptie- en vakantie hondjes zal ze het niet makkelijk krijgen. We zullen het wel zien.

Voorlopig heb ik een flink stuk van haar socialisatie weten in te halen en heeft ze zich al door heel wat nieuwe eerste indrukken heen geworsteld. Ik ben best trots op die kleine, want ze leert snel en is gelukkig bepaald niet dom. Toch zal Lilly nooit volledig "herstellen". Een pup wat al zo jong is beschadigd zal daar levenslang mee moeten leven.

Dood zonde.....................

Verder is Lilly foktechnisch een giller!  Wil je zien wat er allemaal fout kan zijn in een Sheltie? Dan raad ik je aan eens goed naar Lilly te komen kijken  ;-)))  Ze heeft van mij dan ook de bijnaam "spillebeen" gekregen.... ;-D