Showen
 
Showen is voor mij een dagje uit met de hondjes.  Er valt voor mij niets te winnen, noch te verliezen. Mensen vergeten vaak dat Showen een momentopname is en de uitslag is afhankelijk van vele factoren. Wat is de smaak van de keurmeester, wat is de concurrentie en vergeet ook vooral niet de vraag of persoonlijke belangen (van de keurmeester) een rol spelen.  Als je dat alles gewoon kunt accepteren, is een dagje naar de show hartstikke leuk !!!
 
 
 
 
Eurodogshow 2011 in Leeuwarden
 
 

Forrest haalt hier z'n Europees Winner 2011 titel en wordt Beste van het Ras. Dit was een super overwinning, want hij stond met 6 geweldige kampioenen in de ring uit Noorwegen, Italië en Nederland. Maar hij wist met zijn gangwerk en vooral (zoals de keurmeester mij later uitlegde) door zijn "body" als winnaar uit de bus te komen.

 
Met dank aan Han en Iris Bonink-Lammers voor deze prachtige foto's !!!
 
 
 
Nordhorn 2011
 
     
Lekker buiten in de stromende regen !!
 
 
Arnhem 2011
 
 
   
Forrest wordt beste reu en even later wordt zijn nichtje Julie van Debby beste teef
Kijk eens wat een prachtige nek en voorhand die teef heeft !!! Daar kun je als keurmeester toch niet omheen?
 
  
Hier met Sibil in de Veteranen klasse waar zij 2e werd (van de 3)
 
 
             

En hier de eindronde:  Debby en ik met Julie tegen Forrest voor BOB. Wat hadden we een lol !!!  Het was echt super om zo met z'n tweeën in die eindronde te staan.

En zo gingen we met beide bekers naar huis:  Beste Reu en Beste Teef, Arnhem 2011

 
 
 
Europasieger in Dortmund 2011
 

Forrest in de kampioenen klasse. Hij krijgt hier 2U res. VDH-CAC

 

Groningen 2011

     

Forrest in Kampioenen klasse wordt beste reu. Zijn vader Major wordt vanuit de Veteranen klasse reserve beste reu.

Als je dan als Beste Reu wint van Beste Teef, ben je BOB: Best of Breed. Beste van het Ras dus.

Nou, dat is een straf. Want dan moet je als enige naar de ere ring en daar in de groep uitkomen. Als je pech hebt wordt groep 1 als laatste gedaan (de meest populaire groep bij het publiek) en kun je wachten tot je wortels hebt geschoten. Mag je dan ein-de-lijk die ring in, dan mag je er met je Sheltie veelal ook meteen weer uit, want meestal worden de populaire rassen gekozen. BOB worden is dus echt geen pretje. Ik ben dan ook altijd blij als de teef BOB wordt, kan ik lekker meteen gaan shoppen of naar huis. Een dag op de show is al lang genoeg om op die ere ring te moeten wachten!!!!!

 

Alleen op de clubmatch van de  KC Hoogeveen waar ik ieder jaar met heel veel plezier naar toe ga, daar wil ik de ere ring in. Tot vorig jaar ging ik dan in de fokkerijklasse (met Norman, Sibil en Nigel), de koppels met Major en Didjiridu en dan vaak ook voor beste Veteraan of met Major of met Didjiridu.

Hier in de fokkerijklasse in 2009 met Sibil, Norman en Nigel. Helaas is Norman in 2010 overleden ;-(

 

Clubmatch Hoogeveen 2010:
Major in de ere ring voor Beste Veteraan Didji in de spotlight omdat ze de oudste van de dag was

en samen worden ze beste koppel in show

Forrest wordt eerst BOB  (Best of Breed), daarna wordt hij BIG (Best in Groep) en uiteindelijk wordt hij 3e BIS (Best in show). En dan ga je naar huis met een niet misselijk te noemen pakket aan prijzen !!!! 

 

 

Amsterdam Winner 2010

Hier wordt Forrest beste van zijn klasse

 

 Hier wordt hij reserve beste reu en krijgt het Res.CAC/CACIB. Dit was voldoende voor zijn titel Nederlands Kampioen

 

Major werd op deze Winner Beste Veteraan Reu en mocht hiermee als eerste de Veteraan Winner titel in ontvangst nemen.

 

Wereld show in Denemarken 2010

   

Forrest kreeg een U in Open Klasse en Major kreeg 2U in Veteranen klasse.

 

Show in Lingen (Duitsland) 2010

  

Forrest wint de tussenklasse en krijgt het VDH-CAC. Bovendien krijgt hij het Res. CACIB.

 

Show in Groningen 2010.

Tussenklasse, 1U, beste reu CAC/CACIB en BOB  (Beste van het ras)

 

 

Al met al moet je showen niet al te serieus nemen. Het is en blijft een hobby. Een dure hobby, dat wel, maar ach...anderen geven hun geld uit in de kroeg.

Je moet tegen je verlies kunnen en gewoon eerlijk zijn. Niet altijd denken dat je het mooiste hondje hebt en ook niet verbaasd of kwaad na afloop lopen brullen dat de keurmeester er niets vanaf weet. Of nog erger: op je website klagen over de keurmeester. Dat is heel onsportief en getuigt van weinig respect. Als je niet tegen je verlies kunt, blijf dan lekker thuis; hebben de overige exposanten ook meer plezier van hun duurbetaalde dagje show.

Gemiddeld betaal je trouwens om mee te doen een kleine 50 euro. Op de grote CAC/CACIB shows gaan de prijzen al vaak richting de 60 euro per hond en op een clubmatch betaal je gemiddeld rond de 20 euro. In Duitsland is het allemaal wat goedkoper: gemiddeld 40 euro voor de grote shows. Een clubmatch kennen ze daar niet. Je hebt daar wel veel meer shows, opgesplitst in nationale (alleen CAC) en internationale (CAC en CACIB) shows. De internationale shows zijn veelal duurder. De nationale hebben het karakter van een clubmatch. Mijn voorkeur gaat uit naar de Duitse shows. Leuk volk, lekkere braadworst, maar vooral altijd voor iedere deelnemer een leuke prijs voor je hond in de vorm van een rozet of een beker. Helaas zijn alleen de verslagen altijd moeilijk te lezen; niet alleen in het Duits, maar de geschreven kritieken zijn vaak onleesbaar ! Nou ja, dat nemen we dan maar voor lief. Geen mens die dat wil lezen.

Dus...wil je met je Sheltie naar de show?  Trek je geldbuil maar open, doe je nette kleren aan, poets je hondje op en doe je best! En onthoudt: wat je ook haalt, je gaat met hetzelfde hondje weer naar huis en iedereen is snel genoeg dat wat jij hebt gehaald alweer vergeten. Showen doe je voor jezelf.

 

Ik wil deze pagina eindigen met mijn 2 meest favoriete show foto's tot nu toe:

    

Links Major en Didji als Beste Koppel in Show en rechts Major als Beste Veteraan in Show op de Joe Kat show in 2010

 

Terug